Herkes zenginliğini değer sanır,
oysa servet değil, duruştur kıymet.
Omzunda taşımaz insan insanı,
yüreğinde taşır; incitmeden, gizlice.
Kimi sustuğunda bile onarır,
kırık bir cümleyi tamamlar sabırla.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta