Hüzünlendirir hicran gözlerine nem düşer
Ayrılık olan zaman sözüne elem düşer
Kader eylerse ferman ah ile kelam düşer
Uzak kalınan mekân sevdayla selam düşer
Gündüzlerse elaman geceye sinem düşer
Bir ayrılık elinde hicrana annem düşer
Bozkırın ortasından hasrete vuslat akar
Kartal yuvası gibi gözü dünyaya bakar
Adeta uzay üssü zamana akan kanat
Dünyanın ilklerinden trenlerdeki sanat
Güneş küsmüşe benzer yüzü ondan mı asık
Hüzün sarmış her yanı hava ise karmaşık
Gece düşünen oğlan iç içe mi âşık?
Kararmış mavi gökler yeryüzü ne de basık
Hüzün çöker içine aralık akşamları
Melankoli bulutu sarınca yaşamları
Uzun yıllardan beri kaldım gurbet ellerde
Sensiz olan geceyi sessiz izledim ana
Haykırdım karanlığa yankı oldu dillerde
Bu acıyı içimde kuldan gizledim ana
Yılların tortusuyla çöktü bana hasretin
I
Yıllar var ki ey köyüm! Senden uzak kalmışım,
Hasretim buram buram gözyaşıyla yanmışım,
Dedem Korkut’tan beri kopuz kopuz çalmışım
Gurbet ufuklarında, aşkınla uyanmışım,
O baykuş bakışınla yaktın gönlümü yaktın
Hüzünlü gözlerinle nasıl dünyama aktın?
Ahde vefan bu muydu hicranlara bıraktın
Hipnoz ettin kalbimi bakışınla berraktın
Dağ dağa yaslanırken sense bana ıraktın
O baykuş bakışınla gözlerimde meraktın
“Çizmelerimi çıkarayım mı? Sedye kirlenmesin”
Beni ağlatan adam çizmene kurban olam
O arifan tavrınla insanlık dersi alam
Sen devletin malına canını feda eden,
Ay dolunay sevgilim yerden sana bakarım.
Mehtaplı gecelerde sana türkü yakarım.
Semayla raks edince coşar sana akarım.
Kabaran derya gibi çanağımdan çıkarım.
Önüme dağlar dursa merkezinden yıkarım.
Ay dolunay sevgilim yerden sana bakarım.
Anarlar mı adımı aşka düştüm düşeli,
Her aşkın serencamı çilelerle düşeli,
En içli hüzünlerin yürek yakar bir zaman,
Değme yarama doktor derttir aşkıma derman,
“Mekke’nin Fethine Doğru”
Kutlu beldeye doğru ilahi bir emirle
Yerler gökler inledi gürz mızrak ve demirle
Uyanıp dirilişle gündoğmadan fecirle
Atlılar ey atlılar!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!