Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Her yerde seni görürüm
Sana bakan gözümdesin
Daim yolunda yürürüm
Yokuşumda düzümdesin

Dillerde okunur adın

Yalnızlık kör gece mi hayalin çaresinde
İçine özlem salan sabahı düşün inan
Hayal ettiğin dünya yüreğin neresinde?
Sen eşref-i mahlûkat sen ey muhteşem insan!

Dünün hasreti kaldı

Acının öyküsüyle ve gece sustu kuşlar
Tarifi imkânsız mı boşluktaki yokuşlar?
Bu gece ne gamlı ki hazin öter baykuşlar
Hayret hayret içinde kalbimdeki vuruşlar
Galaksi ötesinde gözlerimde duruşlar
Acının öyküsüyle ve gece sustu kuşlar

Bir ah yükselir balam Kırımlının dilinden
Suya feryat karışır o Volga’nın selinden
Volga kızıl akarken
Volga çakıl akarken

Akar beyaz geceler Tatar’ın dudağından

Mineraller var sende aslım sensin neslim sen,
Her şey var bu toprakta yeşil endamlı çimen,
Ey vefalı sevgili! Gülde çimende desen,
Sevda sevda olup da deli rüzgârla esen,
“Taş olsaydım erirdim toprak idim dayandım”
Yaratıldım topraktan ruh üflenince candım.

Mavi gözyaşı pınar, türkü çağlar ırmağın,
Koyun kuzu meleşen, yaylalarda oymağın,
Rüzgârla selam veren, dalga dalga bayrağın,
Kahramanlık kokuyor, şehit kanı toprağın,
Ormanlar elbisendir, yeşil hayat kuşağın,
İnci mercan ayarı, her dalında yaprağın,

Sevgi ateş hattında, kim demiş sular yanmaz.
Sevgi aşkı yakarsa, sevenleri yakmaz mı?
Her gün sevgili günü, kim demiş seven anmaz.
Ey sevgili! Günümüz, birden bine çıkmaz mı?

Hasret zinciriyle bağlatma beni,
Uzak uzak durup ağlatma beni,

Yolunu bekletme kara gözlü yar.

İki Yüz Elli Bin Şehidin Ruhuna İthaf Olunur.

Taşan, azgın sular boğazı kesti.
Rüzgârlar bile düşmana ters esti.
Mehmet anadan yardan serden geçti.
Çünkü son peygamber de burda idi.

Ölümün gölgesi yok düşer cana bedene
Kader eksenlerinde bağlanırken nedene

Sevmek için geç bile ölmek içinse her an
Umutla yitirdiğin o güzel anlara yan