Her nağmeden, her makamdan
İzler durur özlemimde
Her şarkıda ağlamaktan
Yaş kalmadı gözlerimde
Bugün yine yol aldım sevda denen ummandan
Bir şarkı fısıldadım sana Kadri Şarman’dan...
Anla artık hâlimi dilimdeki şarkıdan
Kurtar beni sevgilim gönlümdeki sancıdan...
Severken ayrıldıysan, bekliyorsan yolları
Taşıyorsan içinde en derin sancıları
Seni alır götürür, canından can sökülür
Bir çıkmaza düşürür bu hasret şarkıları...
Özlüyorsan günbegün o sevdalı yılları
Sevda bahçesinde açarken güller
En güzel goncaya konarmış bülbül
Aşk bitip,yerinde uçarken küller
Kurumuş dallarda çilermiş bülbül...
Bülbülün halini anlıyor gönlüm
Sevdim, ben çok sevdim, seni sevdim sadece
Tatlı rüyalarda seni gördüm her gece
Kalbe, gönle sığmaz o ne büyük bir hece
Anla, anla artık bunun adı aşk işte...
Yandım, sönemedim, gelemedim kendime
Şarkıların biri biter
Biri başlar dudakta
Saatlerce düşünürsün
Hep kalırsın merakta
O uykusuz gözlerinde
Güller açar şafakta
Bu öyle bir özlem ki; yangın gibi, kor gibi
Ne bahara, ne yaza kavuşmamız zor gibi
Vuslat için ümidim sanki eriyor gibi
Ne bahara, ne yaza kavuşmamız zor gibi...
Aklıma düştüğünde
Sızlıyor gönül yaram
Hayalin gözlerimde
Tütüyor buram buram...
Senin sessiz gidişin
Bu rıhtımda çalmıştı
İlk ayrılık şarkısı
Ruhuma dalga dalga
Vurmuştu o sancısı...
Bir martı kanadında
Özledim gülüşünü
Özledim öpüşünü
Beklerim dönüşünü
Ben her gün bu sahilde...
Gelse de görsem derim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!