Tarık Çıtak Şiirleri - Şair Tarık Çıtak

Bu devran nasıl döner, bilir mi bigâneler
Goncalar Hakk’a açar, bülbüller Hakk’a çiler

Dönerler Allah için, yanarlar Allah için
Ağlarlar için için, can veren pervaneler...

Gözümde solgun yüzün
Gönlümde bin bir hüzün
O veda gecesini
Yaşıyorum gündüzün...

Her gün başka biçimde

Seni her an özlemle
Arayıp,yanıyorum
Kapım ne gün çalınsa
Sen geldin sanıyorum...

Gözümden gitmiyorsun

Her sabah gözlerimde açan gülümsün benim
Her zaman yüreğimde atan canımsın benim

Aşkından sırılsıklam bir mecnunum, neyleyim
Seni çok seviyorum, daha ne söyleyeyim?..

Giysem sıla yeleğimi
Çeksem gönül küreğimi
Şu sevdalı yüreğimi
Alıp gitsem İstanbul'a...

Üsküdar'dan düşsem yola

Al kırmızı dudaklı
Gül gamzeli yanaklı
Gelin olmuş geliyor
Yarim telli duvaklı

Giydim beyaz bir ceket

Ne yılların neşesi
Ne yolların sonu var
Şu çileli gurbetin
Böyle mahzun yanı var

Uçuşurken gözümde

Uyandım uykulardan, düştüm uçurumlardan
Tarumar saçlarıma kar düştü bulutlardan
Cananım, canım gitti, sevincim, neşem bitti
Barkım yok, ocağım yok, farkım yok mecnunlardan...

Dert sarmışken ruhumu
Gam dolmuşken ömrüme
Sen döküldün düşlerden
Gonca gonca gönlüme...

Gözlerin gün ışığım

Dilimde tüy bitti sana dön derken
Görmedin gönlümün ne çektiğini
Ben gibi yürekten,candan sevenler
Anladım biçmiyor her ektiğini...

Bitmeyen hasreti kalplere kattık