Bir Antalya türküsü düşmüş tatlı diline
Çok benziyor kokusu portakal çiçeğine
Yüreği şen, dili şen, pek de güzel herkesten
Sordum; 'bu kız nereli?', dediler ki; Kepez'den...
Bıraktım kalbimi aşk masalında
Ruhumu alıp da gerçeğe döndüm
Üşüdüm,titredim yaz sıcağında
Sevgimi soğumuş kumlara gömdüm..
Ne senden fayda var,ne de sevdadan
Bilir misin,ardından nice şiirler yazdım
Bilir misin,adını hep ağaçlara kazdım...
İster bil,ister bilme,sevgin kalpte duruyor
Gözlerim vuslat için hep hayaller kuruyor...
Gönlüme düştükçe bir deli yağmur
Hüznüme eş olur şu dertli tambur
Gittin diye sevgin bende bitmedi
Bilsen seni nasıl özledim Billur
Seninle mutluydum, seninle mağrur
Ellerimi tutmuyorsun
Hiç yüzüme bakmıyorsun
Benden neler saklıyorsun
Bilmediğin bir şey mi var?
Sustu dilin,durdu sesin
Güneşin ışığında
Suyun damlasındasın
Kanımda, canımdasın
Bilmem farkında mısın?..
Gelmezsen üşüyorum
Dolaştım da anılarda
Ne mutluyduk o yıllarda
Hasret kokan şarkılarda
Bilmem için sızlıyor mu?
Uyanırdık şafaklarda
Sen benim umudumsun
Sen benim sonsuzluğum
Hiç gitme ne olursun
Ben seninle mutluyum...
Sevdayı yüreğinden
Gönlümün rüyasında
Sen bir nazlı goncasın
Çimenler arasında
Dört yapraklı yoncasın...
Şansımsın,talihimsin
Ben seni özledikçe
Ruhuma gam doluyor
Sensiz geçen zamana
Gönlüm düşman oluyor...
Bakıp koca dünyaya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!