Tanışmadık Hala Şiiri - Nidal Sis

Tanışmadık hala,
Seni sadece isminle biliyorum.
Onu da alıp zihnime kazıdım,
Bir görünüp, hep kayboldun.
Gözümün gördüğü her anda seni aradım,
Sen sandım, tüm kadınların suretini karaladım.

Belki beni ilk gördüğün o an,
Büyü yaptın kalbimin derinliklerine.
Tanımadan beni, gülümsedin bana,
Gözümün içine baktın, gözümde büyüdü
Göz bebeğin, benim bebeğim...
O nehir gözlerin hangi sırrı taşıyor, bilemedim.

Kimsin, nesin benim için?
Nasıl yaptın bunu bana?
Acizleştim, soluksuz kaldım.
Deli ettin beni, zihnimi hemen nasıl sardın,
Eşsiz hayaller kurdurdun bana,
Görmediğim rüyalarda elini tuttum, saçını kokladım.

Hem şiirsin, hep ideal kafamda,
Kocaman bir umutsun özgürlük hakkında.
Aşk dedikleri buysa eğer,
Seni çok kutsal bir yere koyuyorum.
Bunu bana ait olmayan eller yapıyor sanki ama,
Tanrıdan bir tek seni diliyorum.