Tamu’dan Önceki Durak Şiiri - Mahmut Küpeli

Nedir şiirden istek; kafiye mi?
Katiller ormanında hafiye mi?
Konuşsun dursun, alınan tiye mi?
Ben söyleyince neden haksız sözüm?

Dökülür şelaleden damla damla…
Bu yalakalığın hakkı kaç zamla?
Eksiğim bu çağa, beni tamamla!
Sende kaldı, sensiz yok benim özüm!

Düşündük yosunu zaman içinde.
Aradık yarını; neden, niçinde.
Parçalandı Doğu Türk ruhum Çin’de.
Çaresiz miyim, açılmıyor gözüm!

Tohum toprağa düşer, açar üzüm.
Yokuşlar değişir, olur da düzüm:
Bu yolda eriyip olmuşsa süzüm;
Doğacak yurda bak, benim gündüzüm!

Uluyor bu kurt, doğacak yarına!
Daha kaç kervan kaç kervan sarına?
Derdimiz hak, varsın dava arına!
Budur benim karadan aksız sözüm!
Tamu’dan önceki durak; son güzüm.