Bugün bana karanlığın içinde
Böyle diz çöktüren güzelliğin,
Yüreğime hayalin çakarken
Üzerime yılları yıkan hasretin.
Lakin zulmetmeyi öğrendiğin gibi
Ben de unutmayı denerim.
Ben her aşk dediğimde
Nefretim oldun.
Şu üç günlük dünyadan
Ne umduysan artık,
Daha fazlası diye diye
Elindekinden de oldun
Soruyorum işte!
Beni kırmak istediğin bir şey mi var?
Bin tane ben feda olsun sana,
Umudu yol eylemişim ayakların altına,
Hem de ölena kadar…
Yüzümdeki tebessüm mü?
Bir an hayal ettim;
Ya senin kollarında can veriyorsam?
Ölesim geldi o an.
Ah! son nefesimi
Ellerinde verebilseydim.
Olmamalıydı..
Bu işe yüreğimi karıştırmamalıydım.
Emanet aklımı,
Bir güzelin gözlerinde yitirdim.
Sarı saçların rüzgarına,
Ne olursa olsun kapılmamalıydım.
Yokluğunun istisnası yok.
Gül kokulu bakışların
Kimleri delirtiyor şimdi bilmiyorum.
Oysa yapacak bir şey de yok!
Onca yokluğunda,
Gönül hakkı için
Alıştırıldım sevmelere.
Yabancısı değilim oysa dalgalı denizlerin.
Sevgisizlik yalnızlık demekse
Yaşamak ne mümkün olmazsa olmaz gözlerin.
Dur, daha gelmedim sadede.
Beklemek ölümü yalanlardan arta kalan en gerçek
rüyalara uyanabilmek
Gülebilmek inadına, her şeye rağmen huzurun
sesinde aradığın bulabilmek
Cebelleştiğin hayattın boğazında attığı düğümü
sonsuzluğun eşiğinde çözebilmek
Olmuyor bazen,
Dünya ya çok hızlı dönüyor!
Ya gereğinden yavaş! ! !
Kavuşmuyor baharlar yaza,
Acılar sırıtırken akşamüzerileri.
Cebimde unuttuğum mısralar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!