Tamamlanamıyoruz. Ne kendimize ne de başkasına. Kendimize eksiğiz ve yarım parçayız başkasına. Ailemize ve dostlarımıza tamamlanamıyoruz. Sonra; aşka, Tanrı’ya, sokaklara, şehirlere, yağmurlara ve mezarlara tamamlanamıyoruz. Kendimizden kimi çıkarsak, hayat bizi acıyla topluyor. Eksilirken, çoğalıyoruz. Sonra aklımızdan ölüm geçiyor, ölüme tamamlanamıyoruz.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta