Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Bu kacinci ilkbahar
Sensizligine mahkum
Nasil sormiyayim ki?
Neden sanssiz bir kulum?

Sucum sevmekse eger

Sanma unuturum seni
Ne zamandirda görmesem
Bence hic önemli degil
Gönlümde olduktan sonra

Yanlizligima tek care

Sararan yapraklara es gecerim
Kökü tutundukca hayata
Bilirim gelecekler yine
Renkler,meyveler vermege

Bir dursa su zaman

Yanarim,yanarim,yanarim sana
Sansim yok,sansim yok dumandan baska
Kül oldum savruldum zalim dünyada

Yalvaririm.yalvaririm,yalvaririm sana
Fayda yok,fayda yok dualardan bana

Takildi bakislarim yine
Seni gördügüm o köseye
Yaklastikca adim adim
Seriliyor resmin gözlerime

Yoksun orada biliyorum

Söyle bir düsünüyorumda
Sana denk gelmeseydim
Nelere mahrum kalacaktim?
Nelere?

Onlari cikarinca

Gönlün yaşı olurmu
Hiç zannetmiyorum hiç
Sevmiyesin bir kere
Dünyan döner tersine

Gözün görmez hiç bir şey

cehennem nedir
ki
iki dünya arasında kalan
zamanda?
bir varmış bir yokmuş
aslında..

Bulusup ayrilsaydik
Inan,hic gam yemezdim
Agliyorum simdide
Cilekes kaderime

Dogmuyacak günese

Seneler gecerler iken
Birakirlar hatiralar geriye
Acisiyla,tatlisiyla
Gelecege ipotek olamazlarsada

Caresizligin danizkasi