Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Seven gönlüm derde mahkum
Tutan da yok ki elinden
Hasretin de eklenince
Cikilmaz oldu icinden

Yüz vermek surada dursun

Denizler sonsuz
Ucsuz,bucaksiz
Simdi uzakta
Kalmis babasiz

Öpmek,koklamak

Tepeden inme demokrasiye
Hayir diyebilseydik eger
Ismi ne olurdu bilmesemde
Olmazdi her halde daha beter

Düzen kar,cikar düzeni

deli gibi sevmek başkadır
maviyse rengin hanesi
nerden biliyorsun
bu böyle değildir diye...

başka adıda kırmızı güldür

Bir hutzursuzluk var icimde
Bitmiyor,gitmiyor
Bu güzelim hayati
Bana zehir ediyor

Mis kokan cicekler

Sanma ki her sey
Bir raslanti
Vardir bir manasi
Ve arkasi

Istemem inanmak

hislere esir olmakmış benimkisi
alabora olmuş bir gemi misali
inadım inat kaptan sanmışım kendimi
lügatımda yok benim terk etmek ey sevgili...

can tazedir umutlanan yürekte

Icimi sardi bir hüzün
Ismini duyunca o gün
Nasil unutsun ki seni?
Senlen yaralanmis gönlüm

Gece olur yaslar tutar

Ey gönül naz eyleme
Bu benim aşkım diye
Bu öyle bir sevda ki
Sığdıramam ömrüme...

Ne yerde ne de gökte

Öksüz kalan bakislar
Seni ariyorlarsa
Sonsuzluga bakarken
Daliyorlarsa
Bunun bir izahi vardir elbet