Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sararan yapraklara es gecerim
Kökü tutundukca hayata
Bilirim gelecekler yine
Renkler,meyveler vermege

Bir dursa su zaman

Sana yakin olmak istedim
Yetti,yetti artik bana hasretligin
Agliyor gönül gizli gizli
Bin sene düsünsende bilemessin

Hayatim sanki bir tunel

Bende su kalp var ya
Hic kimsenin tahmin edemiyecegi
Etti yine bana edecegini
Ederek aska teslim beni

Umrunda bile degil

(Sen havani al)

Hep kabak patlar
Fakirin kafasinda
Ister kriz olsun
Isterse enflasyon

Okyonusta kopuyur firtinalar
Kocaman dev,dev dalgalar
Yüzen gemilerde
Tutunmaya calisiyorlar

Karar,kara bulutlar gökyüzünde

Bu ask bana bir iskence
Sabrim ise tükenmekte
Ömrüm gecip gitmekte
Ne kadar sürecek bu böyle

Sucum nedir bilemem

Nedense hayatimiz olmuyor bir türlü 4 köse
Anlamak,anlasilmakta basli basina muammaya bir mucize
Neyi paylasamadigimiz ise oda evlere senlik
Insan olmak ne zormus be,bulunmaz hint kumasi herkes ne hikmetse

A dersin anlamazsin nasil,ne zaman Z olmus

Baksana su insanlara
Cesit cesit suratlara
Kimi genc kimi yasli
Erkek ve kadinlari
Biri uzun biri kisa
Esmeri,siyahi,beyazi

Kalpten kalbe giden yolda
Gazabami geldim yoksa?
Hic bir gün yüzüm gülmüyor
Seni tanidiktan sonra

Yaktin beni kaderimle

Anlamiyorum insanlar ne isterler
Cogu birbirlerini cekemezler
Bir kiskanclik sürüp gider,
Dedikoduyu agzindan düsürmezler

Yüzüne gülüp arkadan söverler