Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Gecenin karanligi
Icimde bir sikinti
Bitmiyor,gitmiyor
Desiyor yarami

Ellerim direksiyonda

Ömrün çırası sensin hayat
Beni yeniden baştan yarat
İçinde olsun aşk ve sevda
Gerisi boş, boş nakarat

Dünya dönüyor ruhsuz zaman

Neden doğduk acab? ...

hayat değil ki bu yaşadığımİz
şu üç günlük ömür zaman kaybımız
gidenler gelmiyor buda şansımız
söylermisin bana nerde hatamız? ...

Bu dünya bizim
Memleket bizim
Insanlar kardes
Ah bir olmassa su egoism

Yasiyoruz bir kere

ne benim kisi dert
ne senin kisi
ne de onun kisi
asıl derdimiz
nef(e) simizin adaletsizliği...

sevmeye durmasın yürek
özlemlere çeker kürek
zamandan da bir hayır yok
ne merhemdir ne bir ilaç..

varı yoğu acı sızı

Sarmis yüregimi hasretin
Ilerliyor hücre hücre
Karsi koymaya niyetide yok
Zaten teslim olmus seni sevmekle

Esaretin pencesinden

Ömre sıkıştırılan hayat
Hapis edilmiş dört duvara
Zincirleri de cabasi....
Birde buna yaşam diyorlar...

Bu yüzdendir ki

Inanamadim gözlerime
Seni bir an görünce
Sanki oldu bir teselli
Hasretle yanan yüregime

Sasirdim kaldim o anda

Düsün ki hayalim
Bir balik
Denizde yüzüyor

Sanki rüyalarim
Bir kus