Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ekmek parasi icin
Kalktik geldik anadoludan
Ta buralara avrupaya
Tanimadan,korkmadan

Nasil bir cesaretmis ki

Düsün ki hayalim
Bir balik
Denizde yüzüyor

Sanki rüyalarim
Bir kus

Yasamak icin,
Geldik su dünyaya
Cektigimiz ise
Her gün hep eziyet

Biz degiliz ki

Gözlerim kaldi yolda
Dolasirim sokaklarda
Bir oraya bir buraya
Bu vefasiz dünyada

Ararim her yerde

Bir ben bililirim birde gönül
Sevdigim icimdeki o gül
Askinla yandim oldum bir kül
Artik istedigin kadar gül

Biliyorum ordasin askim

Askin mantigi olmaz
O bir gönül isidir
Lafta,sözde dinlemez
Seni yiyip bitirir

Düsmeyesin carkina

öfkem hala içimde
esiyor sabahı kaşılarkende
dinmeye de niyeti yok gibi
sorma sorma nedindir diye...

senelere fırça atsam

Eh yürek yüreğim
Bırak yansın yanayım
Hayatsız bir ömrü ben
Ne edip yapayım?

Ah ah ah...

Bu kacinci ilkbahar
Sensizligine mahkum
Nasil sormiyayim ki?
Neden sanssiz bir kulum?

Sucum sevmekse eger

Gözlerim kaldi yollarda
Sensizligin kiskacinda
Ne kadar arasamda bos
Bakislarimin sansina

Sanki yer yarildi girdi