Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

günün ceremesi başladı
yine
sanki tekrarından hiç bıkmamış
gibi
zindandan kopan bir
umut

aslında
her şey çok basit
zorlaştıran
zırnık
yani bizler
alamıyoruz kendimizi

İnsan bazen kendini çok geç keşfeder
Mesela yalanı gerçek sanar
Dalından kopmuş bir yaprak gibi,
Artık
Rüzgar esse ne gezer

boşluğun da boşluğu var
bilir misiniz
yoklar vadisinde kaybolunca
umut
sanmayın naneleri topluyor
mazi

yoklukta var olmak varken
varlıkta yok olmak niye
olan olsun zamanlara
talan olan kamburlara...

dört dörtlük olmaz her sefer

Boş ver sen beni
Boş ver
Kendine bak,
Yokluğun varlığımda
Zaten bir yaprak,

Kalıplaşmışık,
Zamana
Topluma
Gelmiş geçmişe,

Kır şu umutlarımı
Zaten olacağı yok
Zaman zaman değil ki
Kahırı dertleri çok,

Düşünme
Düşündüğün gibi hiç bir şey değil,
İçinde ki nefret
Ve
Kin

dağlarına tırmandığım
yürek
aç ve susuzum
zaman tepeleniyor
üzerimde
bir haller olmuş şu dünyanın