Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

yok olmakmıdır sevmek?
her gün biraz daha
gömülürken
içimde ki yalnızlığa...

açılan kalp

Geceye vururken
Dem
Ay
Şahidim olsun
Aklımdan

yine
yeni bir günün eşiğine adım attık
kara bulutlara
inat,
bırak yağmurlar yağsınlar
üşüsün ellerimiz

hayat bir çerçeve
yürek en güzel resmi
sevmeler nasip olsun
güneşin her doğuşunda...

gerisi boş boşluk

keder acı sıkıntı
dostlarım benim
hüzün ve yası cabası...

hayat bu yaşam bu
sevdin mi bir kere

Güneşin Çıkmaz Sokaklarında...

Şiir kim ben kim
Anaları ağlatmak istemiyorsam
Eğer hecelerin,
Kelimelerin

öyle bir zaman geçer ki
anlamazsın
hiç,
yalanlar dolanır boynuna
tutunmaya çalışırsın göz gözyaşlarına
tutunmaya çalışırsın,

Yar
Gün gün değil ki
Varlığım göbek atsın
Atabilsin
Sensizliğim yokluğunda kıvranır iken,

Kalabalıkların içindeki yalnızlıktır benimkisi
Neyime ki benim sağım solundaki gölgeler
Bıraksınlar beni benimle tek başıma
İçimdeki acılı boşluğu yaşayayım doyasıya,

Yetecek kadar yokum
Daha ne ister
Ki
Ömür
Kamçılanmış ruhlarda,