Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

hüzünlerin dostudur dostudur her gece
yalnızlığa açılan açılan pencere
sorma nasıl geçiyor geçiyor da diye
buna hayat diyorlar diyorlar sadece,

gerisini boş vermek boş vermek mi lazım

Ne yaparsan yap hepsi boş
Kahredici bir umut
Gelse de kulağa hep hoş
Gerçek dipsiz bir kuyu,

kaderim de seni tanımakta varmış
olurken tüm güzellikler bana yabancı
ne eylersin gönül bu sabahın akşamı
alsa da beni benden yarınların kaygısı...

gözlerim yolda kalmasın da ne yapsınlar

Bana öyle alımlı alımlı
Bakma gönül,
Sabahın
Akşamı
Yok

Daha neye gerek var ki
Yokluğundan gayrı,
Bak
Hakikat,
Umut zaten diz çökmüşler

sabahın hükmü yok sen olmayınca
güneşin doğması boşu boşuna
bugünler de geçse neye ki fayda
yarınlar pişmanlık duyacak sanma,

bulut
olmak isterdim bulut
bazen uçmak
bazen
yağmur olup yağmak
bazen

Yüreğime düşen bir yangınsın,
Ateşim
Olma
Gözyüzümde bulutum ol
Mavilere bulanmış,

Güneş
Ne kadar ışıldasa da ışıldasın
Zih/inler karanlık ise
Vay
Halimize,

hayat değil ki çerçeve
isteneni içine çiz
kader diye bir şey varmış
sanki bize fırsat vermiş...

işte geldik gidiyoruz