Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

yanlızlığımda attığım
her kulaç
sensizliğimde kayıp
tutunulacak bir dal yok
batmak gibi bir şey
hayat...

Hayalimde ki rüya
Sensizliğine çömelmiş
habire özlem dikiyor
Sanma ki dikiş tutmayacak,
Yokluğun buna garantiden de öte
Gönlümün diyarlarına

Sevgim ile bir köşeye konulunca
Umut,
Sanki unutuldu gibiler
Bir ses seda
Çıkmaz

Bir zamanlar öküz idik
Ve sonradan sonradan
Başımızda bir çoban
Koyun olmayı becerdik
Ve nihayetinde

İlle
Yetmek mi lazım
Umuda,
Biraz
Kusur lütfen,

durakta
gelmiyecek bir otobüsü beklemektir
benimkisi
kara tren de çoktan tedavülden
kalktı

sensizliğine atılan düğümdür
yokluğun
özlemine dikilirken hasretlik
nakış nakış
serseri zamanın bir nevi
lütfudur

Ben giderim
Resmim kalır
Dostlarım üzülür
Düşman olan sevinir,

Hakikatın gerçeği olmaz
Yalana bulanmış şu zamanlarda,
Kahretme beni gönül kahretme
Bağrım zaten yanmış,
Dudaklar uçuklasa

Yanlızlığa giden bir yoldayız
Ne başı belli nede sonu
Sensizliğin ile kolkola girmiş,

tek yönlü bir sokak
içine girdiğimiz şu hayat