Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Niyazım/ız/dır
Hayata dair ne varsa
Bu da yetmiyormuş gibi
Bir de cehennem yaratmışlar
Ertesine,

yalandan da olsan da
ne fark eder edecek
sevmişim ben bir kere
ölümden de öteye...

aşkın tarifi olmaz

Çağırma beni hiç
Bekleme,
Gelmem
Gelemem
Benim daha göreceklerim var buralarda

içim acı dışım sızı
yakınken uzak uzakken yakın
tersine dönmüş şu mekanda
karavanamız yokluğa kazı...

geleceğimiz kara kara odalar

Meymenetsiz bir surat
Gözleri kin ve nefret bürümüş
Dilde zehir
Everest
Dahi

Yeterin beteri var
Mesela para gibi
Mal mülk gibi
Karın doyar
Sanki

hayatta denilen yalan mı yalan
yaşıyoruz güya zamana kurban
elinde bir şey yok neylesin insan
nefes alıp vermek zoraki kaftan,

diğer ismi ömür kısa mı kısa

Deniz mavi gök mavi
Ufukta bulusuyor ikisi
Sanki sen ve ben
Rüyalarimin hayali

Deniz evinin bahcesinde

hüzünlere bulanmış artık gözüm
gülmelerim de saklı
al bohçanı git
der gibi zaman
yokluklarda örülürken can simidi..

Seni seviyorum desem
Acaba ne yapardin bilmem
Bir gülüs,bir anlayis belki
Daha fazlasini bekliyemem

Inan,elimde degil