Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Her gün şu çorbayı içmekten gayrı
Kendim için ne yaptım ki
Şu koca ömrü yitirirken,
Yine de yaranamadım
Şu dünyaya

hüzünleri seçtim
gömdüm içime
sessizlik
haykıracak orada
keyfi geldiğince,

ömür denen nedir zaman bazında
esen bir yel gibi durmaz mekanda
yaşanıp gidilir mechul yalana
ben ettim sen etme azap gazaba...

zana da bir kulp bul tutsun ucundan

hep mi gideceğiz
varacağımız bir yer yoksa dahi
hecelerin de karnı tok artık
yazılmamışlara inat,

gündüzlerin gözlerine perde indi galiba

dünyanın bir cibilliyeti yok
bulamazsın
da
arama boşuna
insan denilenin komutasın da,

kördüğüm olunca şansım
neylesin ki şaşkın aşkım
çığlık çığlığa niyazım
ah bir not düşsen kalbime
ah bir not düşsen gönlüme,

anlaşılmak
bilmem ki hangi anlayışın kıyısından geçer
yamaçları toz pembe
ararken emsalini bölümüyen diyarlarda
vatanın terk etmiş yetim misali,

yine
ben benleyim
yanlızlık
baki
her zaman ki gibi
sanki

ah bir bilsem nerdesin nerelerdesin ki sen
sensiz geçen her zaman koskocaman bir yalan,

ancak sevenler bilir aşk nedir sevda nedir
yaşarken ölmek nedir deseler de bu ömür,

Yüregimde actigin yara
Akiyor damla damla
Göz yaslarimda isyanda
Olmaz olsun böyle sevda

Dermansiz bir derdim var