Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

kelimeler susmuş
belki de dili tutulmuş
belki de acizliği
belki de umuda koşan yolda
yolunu şaşırmış...

zerre kadar umut yok mu
yüreğinde,
uçursun beni göklere
mavilere,
olsun
bugünler de yarınlar da bir çerçeve,

Yazmaların
Çizmelerin hiç bir faydası yok
Kendi dünyasında
Boğulanlarsa
Çok,

Ne olur ne olmaz
Ört üstümü hayallerin ile
Rüyalarım üşümesin
Sensizliğin yetiyor zaten,

Kaç yüzyıl geçecek daha
Yokluğuma bir çizgi çekilecek
Sensizliğin de sanki
Zaman durmuş
Durmuş gibi

Zavallılık
Halidir insanoğlu
Kahrına niyaz eyler
Boşu boşuna,
Ah bir de bilse

Sevmek olsun işimiz
Gerisini boş verin
Nihayetinde bir gün öleceğiz
Geç veya erken,

Ey
Can Tanem de dediğim
Can tanesi
Yokluğunu paraşüte mi
Bindirdin

umuttur
dedim zaman
o da çıktı yalan..

umuttur
dedim yürek

tutunma umut
tutunma
hayallerin dallarına
onlar da hayır olsaydı
bırakmazdı yapraklarını hovardalığa
meçhulun kollarında,