Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sevgim ile bir köşeye konulunca
Umut,
Sanki unutuldu gibiler
Bir ses seda
Çıkmaz

Bir zamanlar öküz idik
Ve sonradan sonradan
Başımızda bir çoban
Koyun olmayı becerdik
Ve nihayetinde

İlle
Yetmek mi lazım
Umuda,
Biraz
Kusur lütfen,

Güzel de dediğim
Yar
Sanıyor musun
Ki
Biter bir gün bu gönül yarası,

Dünya/m/da olsan ne gezer?
Ay kadar uzaksın sanki
Yürek dokunsa ne fayda?
Eller kavuş/a/madıktan sonra,

gözler dalmış dolu dolu
yürek ağlıyor gelmiyor sonu
hayata benziyor aşkın yolu
bazen yağmur bazen dolu...

hasretimsin bitmiyen çilem

yürekler parçalanıyor
asılan ruhların koynunda
yangınlar zindanlar
cehennem gibi şu dünya...

neticesi elde var sıfır

hatıraların kırıntıları
olacak illem bir gün
maziye yem
bu
kaderin bir çıkmazı gibi
duruyor

sanma
tek kelimeler düğümleniyor boğazım da
görünce
yaşayınca
canın bir kıymeti yok artık
çıkınca

hatırla sevgili
bir gün bugünleri
belki yokum yarın
ne değişcekti ki...

hiç bir şey herhalde