Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

insan
insanoğlu
meçhul,
çok
kangrenlere vesil
neye el attıysa,

Yoklukları oynayan şu insanlık
Varlıkların içinde boğuluyor
Derme çatma bir umutta
Kaçacak delik arıyor,

yol yapmışmış
köprü yapmışmış
hava alanı yapmışmış
sanki hiç bir şehit verilmemiş miş
sanki tek bir kadın dahi öldürülmemiş miş
bir çocuğa bile taciz tacevüz edilmemiş miş

Kahırlara bal çaldın
Düşerek sen gönlüme
Solan çicekler açtı
Gülmeyen şu yüzüme

Aşk işte öyle bir şey

şu üç günlük dünyayı
alabora etmişler
almış başını gitmiş
insanlık denen hıyar...

yalana kurşun geçmez

tek dileğim
yalansız bir hayat olsun,
için de
tek
sen ve ben olayım,
umuda çömelmiş

harika olan sensin sana olan
sevgim
tutmuş seni gidiyor yürekte
dediğim
sevdanın vurgunu bu sonbahar
hediyesi

gaza bastım gidiyorum yine
yalnızlığa
orda bir tek sen ve ben varız aklın
duvarların
da..
oraya

hayatı bir çerçeve yap
getir bana
çakayım onu duvara
baharlar yeşersin yüreğimde
baktıkça ona,

Sevmek diye bir şey var,
Kahredici gönül
Senin suçun bu
Yetmiyormuş gibi
Ettiğin zulüm