Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Bıktım artık
Şu kahır edici dünyayı eşelemekten,
Neticesi
Bu üç
Günlük ömre

gönle düştün sen sebebsiz
olunca kader dümensiz
almış başını gidiyor
yalnız kalmışım kimsesiz,

itirazım var yazana

ne güzel
seni sevmek
kalırsa kalsın
gölgesinde sevilmek
acaba

Derdimiz
Hep
Güzel görünmek,
Belki denilmek istenen
Bize daha ne gerek,

Bu gün varsam yarin yokum
Verilince son solugum
Benden ne kalacak ki geriye?
Ruh denen bence bir hikaye

Belki kizacaksin sen bana

güzelliğin de bir ceremesi varmış
sevmek gibi bilemedim
güzelim
sen beni hesaba hiç katmasan
da
sensiz geçmiyor benim

Şu üç günlük ömür neyine tasa
Bırak geçip gitsin yalvarıp durma
Tak kolunu aşkı sevmeye başla
Daha ne istersin güzelim çilem,

Kalabalıkların içindeki yalnızlıktır benimkisi
Neyime ki benim sağım solundaki gölgeler
Bıraksınlar beni benimle tek başıma
İçimdeki acılı boşluğu yaşayayım doyasıya,

Yetecek kadar yokum
Daha ne ister
Ki
Ömür
Kamçılanmış ruhlarda,

Sussam da olur
Nasıl olsa duyan yok,
Zaten
Gözler de kör
Gönül diyarlarında,