Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Zehirlenmiş beyinlerin
Karanlıktan tutsaklıktan kurtuluşu yok
Yalanlara ne kadar çok inanırsa
Kendini o kadar da çok kandırır
Cahil,

varım yoğum sensin sensin yar bildiğim
gerisi hikaye biraz da masal
sen istersen kabul etme
inanma
dünyam tersine dönmüş gözler kör dil ise lal...

Aslında
Her şey umutsuzluk
Bilemiyorum insanın geninde mi var
Adres
Tahtalı köy olunca,

memleketi bu hale koyanlar
hangi hizmetten bahsediyorlar
bir kişinin ölümü dahi
hangi vicdanın inine sığar...

candır

bırak
takla atsın zaman
çümbüşe de az kaldı zaten
kuyruğunu da tutmaya çalışma hiç
ellerin boşta kalır muamma da zaten
suç,

Nereye gitsem
Bilemiyorum
Her yer
Gurbet
Her yer sıla

Ne kadar boş versekte
Akar gözyaşlarımız
Sanma ki bu bir yerlerin
Çok umrundadır,

Sevmenin bir icadı yok
Dertten ve kederden gayrı
Sorma sana daha ne düşer
Açmış ise kollarını,

yine
tek başımayım tek
taksiratın veraseti gibi..
yok mu
şu gece denen illet
alıp beni götüren

Herkes yaşama derdinde
Kahıra bal çala çala
Bilmezler mi ki acaba
Tüm gayetler hep boşuna,

Eninde sonunda ölüm