Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Hayat
Bir kere doğ
Bin kere öl misali
Buna yaşamakta diyorlar
Hadi oradan git

İçimdeki onca sessiz çığlıkları
Bir ben duyarım bir de o gökyüzünün mavisi
Sensizliğime atılan o kör düğümü
Bilsen ne gezer bilmesen ne faydası var,

süsle zamanı süsle
öperek umutları
neylesin insan denen
yoksa ömrün bir şansı..

çizilen çizilsede

Güzeller güzeli sevdigim
Ben sensiz ne eyliyeyim?
Bak geldi yine ilkbahar
Acmiyacakmi gülüm,cicegim?

Mas mavi gökyüzü

çivisi çıkmış bir dünya
aşklara niyaz avında
umutları kaf dağında
ağla gönül ağla...

atılan her kurşun

Bu dünyaya fazlayım galiba
Varlığım bir beddua mı acaba,
Bilemezdim
Hayat bir facia imiş bir facia
Neresinden tutsam

Belki aşığım ben
Sana
Sense bundan bihaber
Çekeceğim varmış demek
Şu yalan dünyada,

Dermansız bir derdimiz var
Ne desek yalan ne etsek boş
Zaman da ne bir merhem nede bir ilaç
Öyle yaşayıp durmaktır işte bizim işimiz,

Aykırı olmak zor şu
Dünyada
Ellerinden
Gelse yaşatmazlar
Hayat denilen zaten yaşama küskün

Yasam nedir ki?
Bir rüzgar misali
Esse ne olur?
Esmesede

Kimler gelmedi ki