Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Bir teselli ver
Seni sevmek bir lütufsa eğer
Mesela
Yalanlara bir öpücük kondurarak,
Gerçekler ağla/t/salar da

Yalan degil ki varligin
Hissettirsede yoklugun kendisini
Kaybolan umutlarda
Bir tutam ask icin

Hüzünlü bakislar

kaderin cilvesidir kendini hep kandırmak
nasıl bir teselli ise sonu gelmez bir ırmak
sanarsın elde değil yalandan binbir çardak
içeriye yağmur sızar umutlar da yatalak...

dert hanesine yazdım ne varsa sana ait

bazen
bir dala tutunmaktır hayat
bazen
alınacak bir nefes
bazen öpülecek bir gökyüzü
bazen

insanın hayatta
yalnız kalmaktan başka
şansı yoktur
yok.........
yalnızdır hep
eninde sonunda

Ölmekten vazgeçtim desem
Belki de hiç inanmayacaksınız
Hiç,
Neyime
Ki

bir şeyler eksik
bir şeyler
inanmazsan inanma..

noktasımı,virgülümü?
çivisimi,tutkalımı?

bir şeyler yap
mesela sevmek gibi
bir şeyler yap
mesela öpmek gibi
bir şeyler yap
mesela gülmek gibi

Arkamdan
Hiç ağlamayın
Düşü/nü/n
Ki
Hiç bir zaman

yok yok
hiç bir şeyin kıymeti
vermiyesin son nefesi
düşmeden yad ellere...

ağlıyor gönül