Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

hayatın çehresi yok
yalın ayak kalmış artık
yalnızlıklar umut kapısı
sıkarken meteliğe kurşun...

can nedir ki

hayat bir mucize gelmesin bize
varlığımız bizim ona bir köle
yaşıyoruz güya halimiz işte
bugünlük bu kadar yarına çelme...

değişen bir şey yok tekrara devam

Ahın vahını alsak
Acab ne kalır geri?
Dudaklar kurumuş
Sevenlerin bitmiyor çilesi

Sabah güneşi

Yaşamayı borç bil
Ölmeyi de zaruri
Giden de gelmiyor
Acep bu neyin nesi,

Ruh
Can
Ve ben

Nasil bir üclüysek
Birbirimizden

düşün
ki bir hiç
hiç düşlerin
yaya kaldıysa hayallerin..

hayat

savursunlar seni beni
toz dumanın içine
koparsa kopsun fırtınalar
yok ölümden ötesi....

yokluğa yazdım kendimi

Hayat bir borç
Gelip gitmeleri bir acı
Bekleme hiç boşuna
Tahtına koymaz seni...

palavranın danizkası
hayat denen şu zan
seni beni alet etmiş
son faslı da iman...

ne güzel paketlenmiş

Mutlu olmak isterdim
Seni ben sevince
Simdiyse dert kervaniyim
Su ömrü sürüp gittikce

Sevme dedim sevme gönül