Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

etme eyleme zaman
bir ömrümüz var
onu da yeme bitirme
gelmişiz bir kere
şu dünyaya
bırakta yaşıyalım

Sensizliğine
Hiç alıştırmaya çalışma
Yokluğun oluk oluk akar iken
İçimde,

Neymiş ki acep şu özgürlük
Boş ver,
Ben
Nerden bilem,
Neymiş

Yaşıyor gibi yap zaten bir ölüsün
Gülüyor gibi yap zaten için
İçin için kan ağlıyor
Seviyor gibi yap
Zaten sevilmiyorsun

Düşündükçe kaybettiklerimi
İçimi bir hüzün bürüyor
Ne güzel seylermişsiniz sizler meğer
Şu kötü dünyanın nadide eserleri,

Ömrüm hayat bulsun güzelliğinde
Ama nerde nerde o kader bende
Yazılan çizilmiş dertte kederde
Ya ben erken doğdum ya da sen çok geç,

İçin kan ağlasa ne gezer
Bu
Kimin umrunda ki
Bunu ancak
Yaşarken ölen bilir,

insanoğlu acaip bir
yaratık
kalabalıkların içinde yalnız
yalnızların içinde kalabalık,

bitmeyen

Şöyle
Bir baktım hecelerin ruhuna,
Daha canlanmadan
Teslim
Edilmişler

Sen beni
Hiç hesaba katma
Varlığım katmerli yokluk
Dört duvar arasında sıkışıp kalmışlık
Dert hanesine üç günlük