Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ben
Sensizliğinde kaybolup gider iken
Bilemedim bensizliğimin
Diyarı
Yokluğun imiş,

Ben seni sevmedim ki
Umutsuz,
Yollara
Taşlar
Döşense de ne çare,

Yok kadar varız galiba
Yalanını sevdiğim dünyanın,
Çerçevesi bir hiç
Geleceği malum
Uydurdukları hariç,

yaş bir şey ifade etmiyor ve etmez de
kalp işin içinde olunca,
mesafe
de
nedir ki
yokluğun/un gıyabında,

Umudun bir çehresi olsa
Ne gezer
Yüzüne
Gülmedikten
Gülemedikten sonra

Gitmekle
Yok olunulmuyor ki hiç
Varlığın
Perçinleşmiş yüreğe
Gelmese de akıl

sitemim var sitemim umuda
o da artık uğramaz oldu mıntıkama
nasıl bir şanssa bu acep acep
müracaatımı da yaptım çoktan yalnızlıklara,

cevap gelmez gelse de neyime ki icab

o
kadar
bu
kadar
şu
kadar

ben bir hiçim
yokluklar da var olan
ben bir çığlığım
sessizlikte kaybolan
ben
zamansız bir vakit

sen yoksan sayma beni var
görüntüm yalana bir zam
ben yoksam yokluğum bir kar
gölgem de gerçeğe bir dam...

boşluğa hakikatta dar