Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Askin kollariyla sardin beni
Sevdanin tilsimiyla caldin kalbimi
Benden ne kaldi ki geriye simdi?
Söylermisin bana gönlümün prensesi

Öyle isterdim ki seni ile ödesmek

Hapsetmissin beni yüregine
Mahkummu ettin sevgine
Gececekmi ki bütün ömrüm
O kücücük,karanlik hücrede

Fazla bir sey istemiyorum senden

Kara kaslim,kara gözlüm
Ben senin icin ölürüm
Yanliz benim tek sartim var
Kollarinda bitsin ömrüm

Bu sevdanin sonu gelmez

biliyorum
zorla güzellik olmaz
ama
gönül bu
gönül
ne laf dinler ne söz..

aşkın çırasını yaktıysan eğer
kül olmaktan çıkar hem dert hem keder...

razı olacaksın isi izine
görülmez dışardan yaşarsın içte...

Gerceklerde yalan söyler
Senin bende oldugun gibi
Varligin,yoklugun ne fark eder?
Hissetmedimmi nefesini

Gözler görür gönül sever

Sen bir iscisin
Bunu hep bilmelisin
Islerine geldigince
Sayilir,sevilir gibisin

Ister genc olasin

Bu gün belki son günün
Olacak diye duydum
Ne kadar istemesemde
Yok,kalmadi bir umudum

Tam kavusmus iken kaybetmek

Gecelerime
Düstü bir ates
Nasil dayansin?
Seven su yüregim

Zamansiz zaman

Yarinin garantisi yok
Sen bugününü yasa
Bir varmis bir yokmus
Masallarina inanma

Azi bize cok görürler