Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Demokrasi,demokrasi dediler
Bizleri ayakta diktiler
Tüm memleketi yagmalayip
Hepsi köseleri döndüler

Müslüman,müslüman dediler

Bir sen varsin bir tek sen
Aklimin hep ucunda
Unutmam mümkün degil ki
Ismini sayikladikca

Seviyorum sevilmeden

Yorgun düstük su gurbet ellerde
Kimler göcmedi ki vatan hasretinle
Yokmu ki o kara,sonu gelmiyen yollar
Aldilar bizi bizden,bize sormadan

Yürekler düstüler ates cemberine

Sen bir asksin sen bir tutku
Su garibin hayatinda
Kalpten kalbe giden yolda
Sevdalanmakmi ki sucu?

Sen hayalsin sen bir rüya

Sasirdim ben sasirdim
Bilmem ki ne yapayim?
Calis,calis bitmiyor
Ne derdim ne kahirim

Düstük gurbet eline

sevmişim
gönlüm sana tabi
boş ver sen
beni
umuda koşsam
da

tekledi zaman
göçmenin kıymeti yok
artık
senssizliğinde yakılmış bir çıra
gibi
gül dikene teslim olunca...

Tek varligim

Tabiat,dünya,evren
Ve bir insan
Acaba neden?
Benim,ben

Sevda denilen su duygu
Tarif edilemez
Iste ben simdi o haldeyim
Kelimeler yetmez

Ne yasatir ne öldürür

Ne varim nede yokum
Tek yönün yolcusuyum
Sormadilar ki bana
Istermiydim acaba?

Kendin pisir kendin ye