Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ölümü hissettim bu sabah
Yüregimin tamaminda
Yalan dünyanin yalanina
Sahit oldum bir daha,bir daha

Sanki hislerim diz cöktü

Berlin´in sokaklari
Oldular meslegimin icabi
Bana bir mekan,bir imkan
Kazanmak icin ekmek parami

Genis,genis,uzun caddeler

Sevgin ile fethettin sen su yüregimi
Askin ile zaptettin tüm köselerini
Düsünmezmisin ki sen hic bir zaman
Biraktin geriye göz yaslarimin özlemini

Bir bir dökülen su ömrümün yapraklari

biliyormusun sen
sen
hem varsın hem yoksun
gibi
sızlıyan yüreğimde göz
yaşlarımda

bildiğimizi sanıyoruz
tersten dönen dünyanın hovardalığını
bilmediklerimizi
havale ediyoruz meçhule,
kangren olan beyinlerde,
avuşturuyor habire

Düsünmek bile suc
Gelmedimi islerine
Daglara,göklere uc
Düsmeyesin ellerine

Deme bana insanim

Yeni yeni hastaliklar
Cikiyorlar ortaya
Yasadigimiz sanki mucize
Dünya denilen su alemde

Yedigimiz belli degil

Mazereti yoktur sevmenin
Kelepcelenmis olsada ellerim
Aldanma sen su dilimin esaretine
Anlamak zormuydu ki,ne dedigini gözlerimin?

Hapis kalmis misalinde kafesin,

yanmak acab nedir ki?
tutuşmanın yanında
duman oldum kül oldum
bu sevdamla bağrımda...

ölmek acab nedir ki?

Acilim dedikleri veya
('Aman nazar degmesin')

Tutturmus gidiyoruz
Bir acilim diye
Sonu gelmek bilmiyor