Çocukken hep kaz güderdim
Civcivi büyütüp kaz ederdim
Bunu kendime görev addederdim
Çocukken hep kaz güderdim
Kaz çok akıllı bir hayvandı
Kaz bizim en önemli, yemeğimiz
Tandırda bulgurla, pişerse güzel
Hecirgete astın mı? Kazın etini
Asla yemeğine, doyulmaz kazın!..
Toplanır aile, Anne, Baba, Çocuklar
Kimler vardı bu köyde
Kim otururdu bu evde
Bakıyorum yok Sevda
Kimler vardı bu köyde
Zöhreplisi Taşköprülüsü
Yine kudurmuş, bir bak
Bizim, kimliksiz aydınlar
Kin kusuyor, kan kusuyor
Bizim, kimliksiz aydınlar
Ulan sizler, nasıl aydınsınız
İNSAN!
İnsanlara sorumluluk ve akıl verildi
İnsan hesap verecek mahluktur
Her iki alem dede hesap verecektir
Hesap vermeyen canlı insan değildir
Kaçırdım kıratımı onu ararım
Bulamam yolunu sorar dururum
Sanki kırıldı kanadım kolum
Kaçırdım kıratımı onu ararım
Ne Kervan kaldı, Nede At
Hep yapıyoruz ev, yat, kat
İyi insanlar, çekildi kalmadı
Geriye Kaldı Sadece; Cevat!
Ne geceler ne günler gördük
Keşke analar ölmese!..
Keşke zalimler, gülmese
Bu halimizi, ana bilmese
Keşke analar ölmese!..
Anasız, balalar ne yapar?
Mutluluk eseri görünmüyor gözünde
Yalan dolan sadır oluyor sözünde
Tabi ki zoruna gidiyor bizimde
Keşke mutlu olabilsen hanım efendi
Nişanlandım düğün olacak yıl sonunda
Böbürlenerek öylece gezer
Kendisini hep farklı görür
Oturması kalkması farklı olur
Hatta soluk alışı bile farklı
Mimikleriyle üstün görünür
Özel bir karakter yapısı var sanki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!