Odun diye bedenimi,
Çakmak diye gözlerini,
Ateş diye yanan kalbimi
Kullandın, sefan bol olsun,
Yeterki üşüme soğukta,
Çay demle közünde de,
Yalandan cana yar mısın?
Ele çiçek, bana kar mısın?
Bahtıma yalancı nar mısın?
Serap gibi batıp çıkarsın,
Yalandan bana yar mısın?
Ey hayat sürgünü ülkesindeki fani konak,
Tutulduk efsunlu rüyana olduk bunak,
İçtik bal tadında zehirli şarabını çanak çanak,
Uyandık heyhat, bindiğimiz dört kolu tahta bak.
Her gün azalan nefesle ömrüme inat
Biriktirmek arzusu var malı kat kat,
Malikül Mülk bahşetmez mi ebedi mükafaat?
Kim bana etti köhne dünyayı vaat,
Fani olan baki olana tercih edilir mi?
Var mı bundan beter zarar, mağlubiyet?
Hangi kalp yokki aşktan darbe almamış,
Sevgili yolunda yorgun bitap düşmemiş,
Kış ortasında sinesi yangına dönmemiş,
Kim yârin kara kuyusuna kayıp düşmemiş.
İşte bu haldeyim ben de dostlarım,
Nizam, terazi,izan bozuluyor,
Okumuşu, cahili bir soyuyor,
Bir açlık ki hiç karın doymuyor,
Azgınlık hudut, dur tanımıyor,
Hayretten hayrete geçiliyor,
Herkes hırsızını savunuyor.
Ayağı kesilir yerden cemalini görenin,
Divanedir aklı zülfüne gönül verenin,
Zehirli merhemdir yarama değince elin,
Eceldir ahiri senden merhamet dileyenin.
Ben kalbi kırık bir garip yaralıyım
Günler görmemiş bir bahtı karalıyım,
Kaşları yay, kirpikleri ok ceylansın,
Ben merhamet bekleyen bir yaralıyım.
Gözlerim kan çanağı ruhumdan akan,
Biliyorum yaran var
Herşey için,
Herşey içinde,
Herşey derininde
Unutma, yarın var!
Herşey için,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!