Ve bir hoşça kal ülkesi
Başını önüne eğmiş gül dalları
İntihar neticesinde toprakla sevişen yapraklar
Bir veda senfonisi, kuşların cıvıltıları
Deniz vicdanına köpürmüş
Bulutlar ağlak
Yürüdüğüm yol sana çıkmaz
Can sökülürde acısı çıkmaz
Kalp evimin anahtarları sokağın başında
Bu sokaklar dar adıdır çıkmaz
Gönüle pranga vurulurmu?
Yağmurlar büyür zaman zaman
Her bir damla başka bir mana
Kokusundan tanırım yağmuru, toprakla kucaklaşmamdan.
Bu şehre ara sıra uğrar yağmur
Her defasında farklı bir çocuk büyür bu gebe sokaklarda
Dolaşır iskeletler diyarında
Hasret yüklü vagonlarla,
Dert rayında,
Güvensiz bakışlarının altında,
Sürüyorum ömür denen zamanı.
Yolum hep engebeli sürekli bir yıkılış
Tek güç kaynağım sensin
Hislerim kansermiş
Dermanıda tabibide yokmuş
Hergün bir kefen giyiyorum içime
Teker teker gömüyorum hislerimi,
Kalbimin gül kokan odalarına.
Hislerime gıyaben ben varmışım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!