Loş ışıklı sokak lambalarının bile aydınlatmadığı betonların arasında filizlenmiş kirli bi’ verbena hissiydi bu.
Ne olması gerektiği yerde, ne olması gerektiği gibi.
Yaslanacak tek duvarı kalmadığını bilmenin yüküydü omuzlarındaki.
Sorsan konuşurdu belki, de, kimse sormazdı.
Ağlamazdı, gözündeki yaş bile tiksinirdi ondan.
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!