Bana uzak kaldı yakın değil şehir ve sokağı.
Göğü uzak, şimdi soğuk nehirleri, mavi denizi.
Eğilsem önüme, elim değecek belki yaylaya.
Sırtımda kambur var, değmez tarlasına, ovasına.
Üç kuruşluk moral kalmadı almıyorum lezzetini.
Geleceğim desem, koca bir yalanım ortaya çıkar.
Üşütmez bari serinletsin akasya gölgeleri.
Semaver kavşağının yok eski tadı tuzu.
Kurtarmıyor eskisi kadar kurtuluşun simgesi park.
Yağız delikanlı değilim dilberlerin gözünde.
Şehrin kokusu burnuma gelmez artık.
En sevdiğim yerler benim hiç değil artık.
Kadembas eskisi kadar güzel gelmiyor gözüme.
Adım atmak, gitmek demekmiş anladığım kadar.
Gitmeye bile takatim yoksa bilsem ne anlamı var.
Dağlarda süslü gelincikler cezbediyor beni.
Yamacıyla belimi kıran şehrim ve insanı.
Ümitliydim geleceğe dair, uzakta kalmasaydı güllerim.
Kenan Gezici 11/11/2025
Kayıt Tarihi : 11.11.2025 09:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!