9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
O şafak vakti gökyüzü, pembelikle parlıyor,
Yamaçların zirvesine, altın rengi bir nur doğuyor,
Gördüğümü aktarıyorum, sözcüklerimle çizerek,
Güneşin ilk huzmeleri, vadiye usulca vuruyor.
*
Ağaçların gövdeleri, sanki göğe uzanıyor,
Her bir dalın heybetiyle, orman sessizce duruyor
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta