Suzan Kuran Şiirleri - Şair Suzan Kuran

Beyaz avlularda
Çılgın nar ağaçlarını
Gözleri gülen çocukları sevdim
Hayatımın gerçeğiydi bu sevmek
Denizlerin derinliğindeki kalbimde
Bir gecede mevsimler değişirdi

Hayatın titrek kumaşında
Sevgiyi, umudu, sevinci
Doyasıya yaşamak istiyor insan.
Çiçeklenmiş bahar dallarında
Gençlik günlerimizin
Sevdalarını ,tutkularını

Aşk nedir ki
Sevdigim
Bir mavi hasret
Senin isyanin
Benim özlemim
Bakışlarının

İNSAN AŞKI
NASIL ÖLDÜRÜR
NASIL BİR BAKIŞI
YOK EDER GÖZLERİNDEN
TÜM YAŞAMI
SUSTURARAK

Kavgamın içinden geçen
Özlemlerin ,tutkuların
Uçup giden mevsimlerin..
Adını bulmaya çalışıyorum.
Rüzgar okşuyor

Aşk yaşamın içinde saklanmıştı
Yaşanmış ve yaşanacak
Aşklar adına
Bir sevişmek gelmişti gözlerimize
Kusursuz bir aşkın acısıyla
Türküler yakmak istemiştim

Aşk dediğin
İstanbul kadar güzel olmalı
Orhan veli gibi şiirsel
Kız kulesi kadar alımlı
Gençliğimin
Güzelliğinde olmalı

Aşk
Denizin dalgalarındaydı,
Rüzgarın kanatlarında ,
Gecenin kalbinde
Dolunayın hüzünündeydi
Acı veriyordu bize

Alır gider seni
Bir akşamüstü
Avuçlarından süzülen
Gümüş rengi bir bulut
Yağmur sonrası
Toprak kokusu

Gözlerimde
Dursun gözlerin
Dursun ki
Bakışlarımın
Anlamı olsun
Dudaklarından