Suzan Kuran Şiirleri - Şair Suzan Kuran

Ben hep uzaklardan sevdim
Doğduğum yerleri,ırmakları
Seher yelinin estiği ovaları
Sevda yüklü bulutları
Yaşattım yüreğimde
Bir ceylanın gece düşlerini

Bir yolcu
Alıp götürdü yüreğimi
Bilinmeyen bir yöne
Kar gibi yağdı yüzüme
Eflatun bakışların
Maviye tutsak bir gece

Ne gecenin karanlığı
Nede yıldızların
Bu kadar parlaklığı
Beni böyle
Uykusuz bırakan
Güneşin doğuşu gibi

Gecenin koynunda
Akıyor kuzey yıldızı
Viking şehrinin üstüne
Sere serpe düşlerin
Yangın gecelerideyim
Seni düşünüyorum

Gece yarısı
Ay buluttan çıkınca
Kıyısına gel denizin
Sahilin koynuna uzanıp
Şarkısını dinleyelim dalgaların
Yağız bir delikanlı gibi

Aşkın ve akşamın büyüsünde
Geceye mutluluğu fısıldıyorum
Şiirin dilini bilen sevdalar
Geçiyor gözlerimden
İçimdeki sıcaklığını duyuyorum

Bir gezgin gibi
Gecelerinden
Kalbinin has
Bahçelerinden
Geçip gideceğim
Gözlerim kalacak

Kan kirmizi bir ș arapta
Dudaklarinin tadini içtim
Gözlerinin iṣ iginda
Cennete dokunmanin
Ayricaliḡ ini hissettim
Yudumlarken kadehimde yuzunu

Gözleri kumral sabahlara uyanan yaz geceleri
Haberin var mı bilmem bakışlarımda tükenen ay ışığında
yaşama aşkın gülümseyen yüzünü büyütüyorum
Sevdalı bulutlar adına meydan okuyorum
Gelmiş geçmiş tüm ayrılıklara

Bir gün
Çıkıp ta gelsen
Hesapsız
Bir aşkın gülüşü
Otursa dudakları da
Kokun büyülese beni