Sustum Şiiri - Dr Yusuf Polat

Kulağıma geldi sesin nefesimi kestim de dinledim
Söylediğin türkünün özüne içimi açtım da sustum
Resmin bakışır benimle sen yoksan da yanımda
Her vaktin son secdesinde adını andım da sustum

İçim yanar gönlüm ateş, dil biçare gözler suskun
Kışın beyaz örtüsünde yüzünü gördüm de sustum
Ayrılık dinmeyen rüzgâr sen savrulan son yaprak
Dün gece; düşümde ilkbaharı gördüm de sustum

Kelebekler dolanır biçare, anlık heveslerin peşinde
Papatya, nergis, lale bağrını arılara açtı da sustum
Gün biter, güneş batar dürülür gün sararan bir ayla
Dolunay gecenin hüznünü bağrına bastı da sustum

Sabır yok, vefa yok karakıştır bilmeyiz eski ile yeni
Yağan kar dağları beyaz örtüye bürüdü de sustum
Hayallerimiz başucumuzdan gökyüzü kadar yüksek
Dolunay yarının umuduna pencere oldu da sustum