Sustum Şiiri - Dr Yusuf Polat

Kulağıma geldi sesin nefesimi kestim de dinledim
Söylediğin türkünün özüne içimi açtım da sustum
Resmin bakışır benimle sen yoksan da yanımda
Her ikramda son duamda; adını andım da sustum

İçim yanar gönlüm ateş, dil biçare gözler suskun
Kışın beyaz örtüsünde yüzünü gördüm de sustum
Ayrılık dinmeyen rüzgâr sen savrulan son yaprak
Dün gece; düşümde ilkbaharı gördüm de sustum

Kelebekler dolanır biçare kırık pervaneler ardında
Nergis menekşe lale bağrını arılara açtı da sustum
Gün biter, güneş batar dürülür gün sararan bir ayla
Kuzular çoban hicranlarını bağrına bastı da sustum

Sefa yok, neşe yok kıtlıktır bilmeyiz ne eski ne yeni
Yağan kar dağları beyaz örtüye bürüyünce sustum
Hayallerimiz başucumuzdan yıldızlar kadar yüksek
Dolunay; umutların uykusuna yastık olunca sustum