"Hani gidersen yıkılır bu kent diyordu Ahmet Telli."
o gün kırlangıçlar uçuyordu
çığlık çığlığa ufukta
rüzgar sustu, ben sustum
suspustu koskoca dünya
kırlangıçlar çığlık çığlığa
gölgeler geçerken pencerelerden
bir hüzün seli sardı benliğimi
üst kata çıkmaya çalışıyordu yüreğimde
kırlangıçlar çığlık çığlığa
aklım ensesine bastırıyordu hüznün
kafasını doğrultamasın diye
umutsuzluk fırtınası çarparken yüzüme
kırlangıçlar çığlık çığlığa
gün batımıydı, gurup vakti
güneş karanlığın koynuna sokulurken
bir acı değdi damağımdan dilime
acı acı inledi dilim,
sen gidince yıkılır bu ocak diye
meğer hakka yürümüşsün
ve kırlangıçlar önce sustular
sonra uçtular, uçtular, uçtular
Hatice Ak
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hatice Ak/13 Temmuz 2026 11 Temmuz 2026 tarihinde sessiz sedasız aramızdan ayrılan ikinci annem dediğim eltim ikinci annem dediğim büyüğüm, esmer güzeli kadına.




TÜM YORUMLAR (1)