Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Ve geriye susmak dışında bir şey kalmamıştı.
Çünkü sözler kapının önünde ayakkabılarını çıkarıp
içeri girmeye utanır gibi bekliyordu.
Dilimin kıyısında ıslak bir akşam,
boğazımda dönüp duran bir yutkunma—
ne ileri, ne geri.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta