Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Gel; açıklama yapma, yorgunluğunu getir yeter.
Montunu sandalyeye bırak, gününü kapının önünde.
Yanıma otur, omuzun omuzuma değsin;
söz değil, nefes paylaşalım bu akşam.
Telefonu sessize alalım, dursun kenarda dünya.
Pencere azıcık açık kalsın, içeri serinlik dolsun.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Yüreğine kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta