Duvarın aklına geliyorum;
Kendisine asılmış,
Karanlık bir tablonun manzarasında.
Kendime çağırıyorlar beni.
Karanlık, irin gibi yapışkan ve
Ağdalı bir şekilde damlarken içeriye,
Bütün sesleri emiyor duvar.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta