Suskun Şair Şiiri - Alparslan Karagöz

Yaralı bir gece , suskun bir şair
Yüreğinde en hakikatlisinden bir özlem
Dağılsın diye bekliyor bu zifir
Dinsin diye bu matem

Bir günü ömründen çalar bin yıl
Dağ gibi umutları , kıyıya vuralı
Kana bulanmış gönlü kıpkızıl
Güllerin en beyazından yaralı

Islatıyor gönlünün izbe sokaklarını
Gözlerinde sağanak gece yağmuru
Yeşertir mi yeniden sevdanın çoraklarını
Ya bir kez daha ezilir mi arsız gururu

Ayrılıklar büyüttü bahçesinde salkım salkım
Az nasiplenmedi bu şehrin ayazından
Hakkı değildi belli ki bu yıkım
Ölümü gözlüyor düşlerinin enkazından

Tertemiz vicdanı avutuyor onu
Dudağında kırık ve yaralı bir gülüş
Hissediyor belki de yakınken sonu
Bir ecel esintisi bu ürpeten üşüyüş

Bu yazgıyı görkemli bir son aklar
Cevapsız sorular bırakarak geriye
Ve helalleşilmemiş bazı haklar
Son bir görüş kalsın mahşere diye..

21 Ağustos 2025