biraz ışık içmiştik ikindiye doğru
bir donandık bir donandık ki sormayın
mevsim güze dönüyormuş ne gam!
avuçlarımda bahar mutluluğu volkan gibi
ve umudun can kesiğinde özlem birikmiş
ve kanat germiş göz erimi erinçlere
ve anılarım usumda şarap gibi eskimiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta