Sustuğunu biliyorum
Anlatacak tonlarca hikayen varken
Senin payına yalnızca tahta pencereler düşüyor
Kalbinde kalan birkaç demet
Belki de yüreğindeki en ağır yaralar
Sessizleşiyoruz
Aslında ikimiz de gayet farkındayız
Büyük bir sakinlikle adım atıyoruz
Ama biliyor musun
Attığın her adımda değerken
Ruhun ve toprak birbirine
Yaşamın tüm kökleri
Senin hikayenle can çekişiyor
Aslında büyük bir duruluk gözüküyor
Düşen her yaprak yol oluyor
Ve geçen her adımın
Bir sonrakine masal oluyor
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 01:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
https://open.spotify.com/track/3KGS5EBB5E0gPZLqleWH8o?si=jQ5CaCzSRLGgqq0N17Z-Cw&utm_source=copy-link Güzel şarkıymış bugün mutfakta duydum Neyse ne ya çok bunalıyorum ben artık insanlar üstüme üstüme geliyor İnsanlar benim biraz daha sessiz olmamı istiyorlar Konuştuğum şeyleri duyuyorlar ama nelerde sustuğumu zihnimde nasıl bir fırtına döndüğünü bir insan evladı bile bilmiyor. Etrafımda bir sürü çürümüş elma var hepsinden tiksiniyorum. Her zaman anlamlı sözler yazmaya da gerek yok günlük tutmaya benzedi burası Çığlık
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!