Sözcüklerin dizinin dibinde,
Bezenmeyi düşlerken dizeler,
Yükselen sıcak buğular,
Soğudukça yerin dibine batası geliyordu.
Bir sözcük yağıyordu,
Birikintisinde Nergis ve Eko'nun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Semiha Hanım,
Nahif uyarınca Nergiz'in yankısı Nergis düştü sayfaya. Narsistlik etmeden, ekonun hakkını vermeli, düzeltmeli.
Hürmetlerimle. Sevgiyle kal.
Nergiz değil Nergis...
Zavallı Eko...
Mitoloji işte, kim bilir kaç şekilde anlatılıyor...
Selamlar, hürmetler, kalemine...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta