Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Ömür gizemli yumak, hayat fosforlu kafes
Keder, gam, hüzün, sevinç, aklsız başımda fes
Kimi zaman gür sada, kimi zaman cılız ses
Ömür savuran rüzgar, hangi yön esersen es
Koştu dedemiz adem, koştu babamız yafes
Bu uzun maratonda, bir bir tıkandı nefes

Ateşe vermişim ham tümceleri
Kalbimde Medcezir ruhumda talan
Sevgimi besleyen düşünceleri
Çekiyor içine bir kara yılan

Kaktüse takılan kanatlarımın

Sabun küpüğü hayat gerisi yalan be dost
Sevgi kabarcıkları heyhat bir bir patladı.
Vulkan gibi içimi gizledi alımlı post
Dimağımda Acziyet biri kırka katladı

Anılar defterimde hala dostlarım tozar

Banamı bunca işve, bunca caka, bunca naz
Kalbimin gözlerini senin için oymuştum
Al bir çelik kalemi, çelik bir levhaya kaz
Allı ballı sözleri daha önce duymuştum

Ve levhayı yerleştir, aynanın kenarına

Oyun içinde oyun, bu diyar ve bu devran
Misket peşinde koşan, çocuk kadar mutluyum
Büyümüşler perişan, akıllılar kan revan
Ben hep yedi yaşında kalmaktan çok mutluyum

Dünya renkli bir hayal, kurduģum düş masmavi

O bilindik sözlerin kahpesi oldum artık
Canımdan can alıyor siyaset cambazkarı
Hâlden hâle evrilir, insan denen yaratık
ne sitemi çekilir, ne riyakâr nazları

Bana rağmen benimle onurum pazarlanır

PATRONUMUN KIZI

Saygıda kusur etmem, emrine amadeyim
Gözlerine bakamam patronumun kızısın
Sen kanatlı bir peri, ben garip piyadeyim
Bitmeyen azabımsın ömrümün şivekârı

Uyumak korku, uyanmak dehşet
Her anım
Pembe çıkmazların kanlı pençesinde
Uykumun celletıdır göz kapaklarım
Her inişi bir kılıç darbesi
Kesiyor bir bir kılcal damarlarımı

Birdenbire önüme konan bir perimisin
Bakındım her tarafa, ayak izin bile yok
Kıyametim koptuda, cenneten hurimisin
Seni görünce, nefsim, kendi aklımdan kopuk

Kaşından gözlerime, Uzandı belâlı yol

Aklım avuçlarımda yıllarım bir bir heder
Kılcal damarlarıma yürüdü acı keder
Sabrın kıvrımlarını tükettim birer birer
Adım çıktı suskuna dil buynumu böküyor

Bir serapmış gördüğüm dünyamda yeşil vaha