Kalemim, gömlek cebimin kuytusunda
Al beni diye şirinlik yapıyor.
Şiir odamın kapısında
İnce ve kısa bir yolda,
Volta atıyorum,
İçeri girsem,
Verip de Unutsan Ölür müsün
Dünya , vefasız diyorlar sana
Ne verirsen alırmışsın geriye
Sen, daha öğrenmedin mi? der gibi
Alay eder gibi bakma yüzüme
Olmayacak duaya amindi benimkisi
Benim sana acelem yok dediğin an
Gün geceye döndü güneş eridi
Bir aşık göster bana ey sevgili
Vuslat için hiç acelesi olmayan
Şairin dediği gibi
Acıların acıtamadığı yere gelmek
Bir kuş uçumu mesafe olsaydı keşke
Uçup uçup konsaydık,
Rengarenk çiçeklere...
Yorgunuz,uzun yolculuklardan
Çiçeğin rengine tamah etmez oldu gözlerimiz
Söylenmemiş cümlelerin yükü,
Söylenmiş cümlelerden daha hafif.
Susarken benim taşıyacağım ağırlıkta
Konuşursam, inan ki ikimiz de taşıyamayız.
2014
Başka haller abes duruyor,kardeşim
İnsan ya aşık
Ya daha çok aşık olmalı
Bile bile lades;
Her aşık kemiğin kısa tarafını tutar
Maksat sevinsin sevgili
Görünsün gamzesi..
İhtiraslı,çoşkulu,tutkulu aşkları yaşadıkça,
Huzurlu aşk istedik,
Huzurlusunu bulunca da bu aşk mı dedik...
Beğenmedik,belki de bilemedik
Bildiğimiz hiç bir şeye benzemiyordu
Gülümsedik
Sevgiler zaman aşımına uğrar,
Unutulur zannediyorlar
Hakikatli sevdaya düşmeyenler.
Halbuki,
Dokuz ay ananın karnında sana bakan
Dünyanın karnında da bakar çocuk
Bedenin büyüsün gelişsin,
Ama korkunu büyütme
Güvenini yitirme,dudağını uçuklatma,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!