Geceler mehtâbı saklar hicrân ile,
Kalbimde aşkın nâleleri inler gizlice.
Sen bir nefhâ, sen bir yâdigâr-ı şeb,
Ben ise firkatinle sâkit bir çilekeş.
Ey câna mihmân olmuş hayâl-i nâzenîn,
Bir tebessümünle bahâr gelir ömrüme.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta