Sükûta Var(a)mayan

Sözlerimde biriken o yaşı;
Ömrümden sessizce eksilen koca bir çağ gibi...
Zamana yorgun düşen harflerimle,
Döküyorum artık heybemdeki ağrıyı.

Payıma düşen ne varsa;
Kaderin eğreti kenarına iliştirdim.
Ben, bir çınar gölgesine sığmayan sitemime,
Kıyılarıma vuran yetim umudumu ekledim.

Sükûta varamayan yorgun yolcu misali,
Gölgeme dahi söz geçiremez oldum.
Sırrına eremeyen bir dua gibi,
Kendi boşluğumda yankılandıkça duruldum.

Çerağ söndü, boynu büküldü kelâmın;
Şimdi ne menzil yakın, ne de çekilen o vuslat...
Ruhumdaki bu sessiz başkaldırıya,
Bir nida ya da dilsiz bir veda yeter.

M.Deren
27.01.2026 - Kayseri